♥ ¸.•*¨)
(¸.•´♥♥ .¤`¤*



هرڪهاڻيء جي حصي ۾ ٿورڙو ويراڳ آهي، ٽهڪ اهن، لڙڪ اهن پنهنجو پنهنجو ڀاڳ آهي.



ڪيڏاهن وعدا ويا ۽ سلسلا ويا
اوچتو وڇڙي وياسين، وڌي فاسلا ويا.

هو ساحل اڪيلو مٿان سانجه پل تي پريان پاڻ ٻهي ۽ اکين مين اداسي
وڇوڙي جي پنڌ جو کڻي خيال دل ۾، پيا لڙڪ روڪيون پرين موڪلائيون

وري پاڻ وچ ۾ وڌي فاسلا ويا
ڪيڏاهن وعدا ويا ۽ سلسلا ويا

کلي ٿي اندر ۾ دري ياد جي، مٿان اس پئي ٿي وڇوڙي سندي
اسين برف وانکر ٿا ڳرندا وڃون، وري نيڻ ڳورها وري ساه وڙها

وري پاڻ وچ ۾ وڌي فاسلا ويا

ڪيڏاهن وعدا ويا ۽ سلسلا ويا
اوچتو وڇڙي وياسين، وڌي فاسلا ويا.


♥ ¸.•*¨)
(¸.•´♥♥ .¤`¤*